支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
显贵者所乘的马以玉为饰,行则作响,因名。
指居高位。
引南朝•梁 何逊 《车中见新林分别甚盛》诗:“隔林望行幰,下阪听鸣珂。”唐•王昌龄 《朝来曲》:“月昃鸣珂动,花连綉户春。”明•梅鼎祚 《玉合记·言祖》:“只把细蕊轻挼,立倦鞦韆架,耳听鸣珂眼盼他。”清•陈梦雷 《青青陵上柏》诗:“甲第亘长虹,拥节復鸣珂。”
引明•李东阳 《重经西涯》诗之一:“岂谓鸣珂还故里,敢将华髮恋微官。”清•唐孙华 《送宫恕堂北上》诗:“只今交旧尽鸣珂,推挽寧无一人佐。”
拼音míng kē,
释义:1、指显贵者所乘的马以玉为饰。2、.指居高位。
["①玉名。如 鸣~。~雪(形容洁白如雪)。②马笼头的装饰。如 玉~。~月。"]详细解释
["①鸟兽或昆虫叫。如 ~啭。~唱。~叫。~禽。鸟~。②发出声音,使发出声音。如 ~响。~奏。孤掌难~。③声明,发表意见、情感。如 ~谢。~冤。百家争~。④闻名,著称:“以文~江东”。"]详细解释
míng zhōng
míng hú
wā míng chī jiào
chū xià zhī míng
míng shēng
míng jì
cháng míng
míng yuān
míng chén
míng dào
míng dú
míng fú
yīng míng
yōng míng
kē xuě
jiū míng
míng shā
míng tuó
cháo míng diàn chè
kē wèi
míng jīn shōu jūn
shū háng yī míng
wā gǔ chán míng
fēng bù míng tiáo
zhōng míng lòu jìn
xiào míng
míng jú
wú fèng zhī míng
hán míng
hú míng gōu zhōng
chán míng dào
liăng bù wā míng
míng shāo
gǔ jiăo qí míng
míng yàn zhí mù
míng zhōng shí dǐng