支持模糊查询，支持通配符和拼音查询， 帮助 。
谓寒天萌发的幼芽。
引唐•雍陶 《和刘补阙秋园寓兴》诗之四：“疎篁抽晚笋，幽药吐寒芽。”
["①冷，与“暑”相对。如 ～冬。～色。～衣。～冽。～带。～战。～噤。～食（节名，在清明前一天。古人从这一天起不生火做饭，也有的地区把清明当作“寒食”）。～喧。～来暑往。唇亡齿～。②害怕。如 ～心。③穷困，有时用作谦辞。如 ～门。～伧。～舍。～窗（喻艰苦的学习环境）。～酸。～士（旧指贫穷的读书人）。"]详细解释
["①植物的幼体，可以发育成茎、叶或花的那一部分。如 发～。嫩～。幼～。萌～。豆～。②形状像芽的东西。如 肉～（伤口愈合后多长出的肉）。银～（银矿苗）。"]详细解释
chūn hán liào qiào
hán shí jié
dà hán
hán hé
suì hán zhī sōng băi
bā băi gū hán
hè hán
yà hán dài zhēn yè lín qì hòu
hán jìn jìn
mài yá táng
hán lú
hán yáng
hán qīng
hán jiāng
hán xù
mào hán
nüè hán
xīn rú hán huī
hán jiàn
hán suì
hán pò
pò dăn hán xīn
hán dǐ lāo yuè
hán diăn
hán liè
hán yū
hán lòu
nài shuāng āo hán
guò hán cài
ào méi hán xuě
bái wū hán mén
hán cóng jiăo qǐ
fáng yá è méng
hán shǔ zhēn
dăn xū hán
