支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
形容声音清越。
引《礼记·玉藻》:“古之君子必佩玉……进则揖之,退则扬之,然后玉鏘鸣也。”清•朱仕秀 《重游灵应峰记》:“清泉杂其间,鏘鸣可听。”
金玉石互相撞击的声音。
引《礼记·玉藻》:「进则揖之,退则扬之,然后玉锵鸣也。」《楚辞·屈原·九歌·东皇太一》:「抚长剑兮王珥,璆锵鸣兮琳琅。」
比喻夫妻相亲相爱。
引语本《左传·庄公二十二年》:「凤皇于飞,和鸣锵锵。」
["①〔~~〕形容撞击金属器物的声音,如“锣鼓~~”。②(鏘)"]详细解释
["①鸟兽或昆虫叫。如 ~啭。~唱。~叫。~禽。鸟~。②发出声音,使发出声音。如 ~响。~奏。孤掌难~。③声明,发表意见、情感。如 ~谢。~冤。百家争~。④闻名,著称:“以文~江东”。"]详细解释
jī míng ér qǐ
míng lǘ
míng qióng
fēng yǔ rú huì , jī míng bù yǐ
wàn lài míng
qiāng qiāng yì yì
qiāng hóng
qiāng qiāng
mì qiāng qiāng
qiāng kēng
míng jī
jīng míng
míng yuān
hǒu míng
míng bì
míng gōng
míng gǔ
yōng míng
rén tóu chù míng
míng wén
míng qín
míng tiān gǔ
cháng míng jī
míng shí
jiá yù míng jīn
kēng qiāng yáo gǔn
míng lín
míng yě shí píng
míng yuè
hú míng shān
míng zhōng gǔ
tuó míng biē yìng
chán míng shǔ
míng shāo
fèng míng lín chū