支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
形容声音清越。
引《礼记·玉藻》:“古之君子必佩玉……进则揖之,退则扬之,然后玉鏘鸣也。”清•朱仕秀 《重游灵应峰记》:“清泉杂其间,鏘鸣可听。”
金玉石互相撞击的声音。
引《礼记·玉藻》:「进则揖之,退则扬之,然后玉锵鸣也。」《楚辞·屈原·九歌·东皇太一》:「抚长剑兮王珥,璆锵鸣兮琳琅。」
比喻夫妻相亲相爱。
引语本《左传·庄公二十二年》:「凤皇于飞,和鸣锵锵。」
["①〔~~〕形容撞击金属器物的声音,如“锣鼓~~”。②(鏘)"]详细解释
["①鸟兽或昆虫叫。如 ~啭。~唱。~叫。~禽。鸟~。②发出声音,使发出声音。如 ~响。~奏。孤掌难~。③声明,发表意见、情感。如 ~谢。~冤。百家争~。④闻名,著称:“以文~江东”。"]详细解释
jī míng gǒu dào
luán fèng hé míng
míng yù
hè míng jiǔ gāo
qín sè hé míng
fēng míng qì
niú míng
wàn lài míng
míng qiú
míng dí
míng chī
míng huán
míng gāo
fēi míng
míng tiān gǔ
bào míng
míng tuó
míng jué
míng pèi
míng yù xī
míng hé luán
míng tuò
yōu yōu lù míng
míng tān
kēng kēng qiāng qiāng
míng jiāng
guǐ huǒ hú míng
cháo míng diàn chè
míng zòu
yuán míng biē yìng
míng yáng fèng
míng zhōng liè dǐng
féi dùn míng gāo
fēng míng qín
qí shān míng fèng