支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
形容声音清越。
引《礼记·玉藻》:“古之君子必佩玉……进则揖之,退则扬之,然后玉鏘鸣也。”清•朱仕秀 《重游灵应峰记》:“清泉杂其间,鏘鸣可听。”
金玉石互相撞击的声音。
引《礼记·玉藻》:「进则揖之,退则扬之,然后玉锵鸣也。」《楚辞·屈原·九歌·东皇太一》:「抚长剑兮王珥,璆锵鸣兮琳琅。」
比喻夫妻相亲相爱。
引语本《左传·庄公二十二年》:「凤皇于飞,和鸣锵锵。」
["①〔~~〕形容撞击金属器物的声音,如“锣鼓~~”。②(鏘)"]详细解释
["①鸟兽或昆虫叫。如 ~啭。~唱。~叫。~禽。鸟~。②发出声音,使发出声音。如 ~响。~奏。孤掌难~。③声明,发表意见、情感。如 ~谢。~冤。百家争~。④闻名,著称:“以文~江东”。"]详细解释
wā míng chī jiào
jī míng hú
fēng míng qì
yī míng jīng rén
wă fǔ léi míng
yī niú míng
mì qiāng qiāng
míng jīn shōu bīng
léi míng
sēn qiāng
míng gǔ
míng jī
míng fèng
míng yuān
jīng míng
míng sī
míng cí
míng jiăo
yú míng
míng xián
qiāng jīn míng yù
áng shǒu sī míng
míng jiōng
yǐn háng yī míng
míng yuè
míng zhǐ
guǐ huǒ hú míng
zhōng míng lòu jìn
míng kē lǐ
fèng míng hè lì
míng hè zhōu
huáng míng lóng
dōng míng xī yīng