支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
形容声音清越。
引《礼记·玉藻》:“古之君子必佩玉……进则揖之,退则扬之,然后玉鏘鸣也。”清•朱仕秀 《重游灵应峰记》:“清泉杂其间,鏘鸣可听。”
金玉石互相撞击的声音。
引《礼记·玉藻》:「进则揖之,退则扬之,然后玉锵鸣也。」《楚辞·屈原·九歌·东皇太一》:「抚长剑兮王珥,璆锵鸣兮琳琅。」
比喻夫妻相亲相爱。
引语本《左传·庄公二十二年》:「凤皇于飞,和鸣锵锵。」
["①〔~~〕形容撞击金属器物的声音,如“锣鼓~~”。②(鏘)"]详细解释
["①鸟兽或昆虫叫。如 ~啭。~唱。~叫。~禽。鸟~。②发出声音,使发出声音。如 ~响。~奏。孤掌难~。③声明,发表意见、情感。如 ~谢。~冤。百家争~。④闻名,著称:“以文~江东”。"]详细解释
jī míng gǒu fèi
băi jiā zhēng míng
míng āi
míng lǘ
lǘ míng yī shēng
míng yā
míng hú
fēng yǔ rú huì , jī míng bù yǐ
míng luó kāi dào
hè míng
míng chī
míng bāo
míng dào
míng guān
hóu míng
míng lián
míng hào
pìn jī mǔ míng
míng jué
míng jiū
míng zhà
yīng qí míng yǐ
míng qiào
wă fǒu léi míng
kēng qiāng dùn cuò
qiāng jīn míng yù
mó míng lè qì
míng suō
rèn shēn ěr míng
míng huáng
míng jú
míng hóu
yuán míng biē yìng
chán míng shǔ
bù píng ér míng
jī gǔ míng jīn