支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
筝。弹拨乐器。
弹筝。
引南朝 梁简文帝 《筝赋》:“陈宝器於紈罗,抚鸣筝而动曲。”唐•李白 《春日行》:“佳人当窗弄白日,絃将手语弹鸣筝。”王鼎 《焚椒录》引 辽 萧观音 《回心院》词:“张鸣筝,恰恰语娇鶯。一从弹作房中曲,常和窗前风雨声。”
引明•唐顺之 《永年公馆夜宿》诗:“静院无朋休对酒,高楼有女独鸣筝。”
["◎弦乐器,木制长形。古代十三或十六根弦,现为二十五根弦。"]详细解释
["①鸟兽或昆虫叫。如 ~啭。~唱。~叫。~禽。鸟~。②发出声音,使发出声音。如 ~响。~奏。孤掌难~。③声明,发表意见、情感。如 ~谢。~冤。百家争~。④闻名,著称:“以文~江东”。"]详细解释
jī míng qǐ wǔ
lǘ míng gǒu fèi
míng chún
băi niăo zhēng míng
gěng yè nán míng
xiān míng
yī niú míng
míng qiú
míng sè
míng gǔ
míng áo
yù zhēng
míng dí
míng fú
míng gōng
shān míng gǔ yìng
míng shèng
míng háo
míng lǜ
yīng qí míng yǐ
míng shā
míng hé luán
míng yuè
míng náo
míng jiāng
yún zhēng
míng jiá
fēng bù míng tiáo
zhēng ruăn
què míng yán
chán míng shǔ
què míng zhào jí
fèng míng qí shān
dǐng shí zhōng míng
lòu jìn zhōng míng
míng zhōng shí dǐng