支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
皇帝宣召大臣,由内侍引见,称“宣引”。
引宋•周必大 《玉堂杂纪》卷中:“﹝ 必大 ﹞得旨,赴 东华门 祗候宣引。日已晡,闻有内宴,小黄门出云:‘恐改日引。’然不敢退。酉后,忽宣入 选德殿。”宋•刘克庄 《贺新郎·跋唐伯玉奏稿》词:“宣引 东华 去。似当年, 文皇 亲擢, 马周 徒步。殿上风霜生白简,下殿扁舟已具。怎不与官家留住。”《宋史·光宗纪》:“﹝ 绍熙 二年六月﹞癸巳,詔宰臣、执政,自今不时内殿宣引奏事。”
["①公开说出,散布。如 ~讲。~传。~战。~称。~言。~叙调。心照不~。②疏导。如 ~泄。③古代帝王的大室。④皇帝命令或传达皇帝的命令。如 ~付。~召(皇帝召见)。~诏(传旨)。⑤姓。"]详细解释
["①拉,伸。如 ~力。~颈。~而不发。~吭高歌。②领,招来。如 ~见。~子。~言。~导。~荐。抛砖~玉。③拿来做证据、凭据或理由。如 ~文。~用。援~。④退却。如 ~退。~避。⑤旧时长度单位,一引等于十丈。⑥古代柩车的绳索。如 发~(出殡)。"]详细解释
yǐn zhuī cì gǔ
hū péng yǐn yǒu
xuān yán
xuān ēn
zhāo yǐn
yǐn măn
yǐn jǐng
qǔ yǐn
yǐn háng
yǐn yǔ
yǐn jié
huǒ yǐn
chéng xuān
dù yǐn
yǐn jí
sòng xuān
xuān tǒng dì
xuān zhăn
chù yǐn
fă jià dăo yǐn
bāo yǐn
xuān guàn
xuān zhì
shān yǐn
yì yǐn
xuān yì láng
yǐn rén cè mù
chāo yǐn kù
yǐn lǐng qǐ zhǒng
jiǔ dăo guāng xuān
bái xuān mào
zhòng xuān lóu
huī xuān shuǐ dào
yǐn jiāo
yǐn kòng
shuǐ yǐn miàn