支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
愤怒怨恨。
英indignantly resent; enmity;
愤懑悔恨。
引汉•王充 《论衡·死伪》:“田蚡 独然者,心负愤恨,病乱妄见也。”明•王守仁 《教条示龙场诸生》:“发其愧耻愤恨之心。”
愤怒痛恨。
引《后汉书·南匈奴传》:“比 不得立,既怀愤恨。”《北史·贺拔胜传》:“是岁, 胜 诸子在东者,皆为 神武 所害。 胜 愤恨,因动气疾, 大统 十年薨于位。”唐•元稹 《赛神》诗:“忧虞神愤恨,玉帛意弥敦。”魏巍 《勇士镇守在东方》:“他愤恨地说:‘敌人一个也不能留。’”
愤慨痛恨。
引《初刻拍案惊奇·卷一三》:「儿子愤恨,借这个贼名,杀了。」
近愤恚 气愤 仇恨 憎恨
反喜爱
["①怨,仇视。如 怨~。愤~。仇~。痛~。②为做不到或做不好而内心不安。如 ~事。悔~。遗~。抱~终天。"]详细解释
["◎因不满而忿怒或怨恨。如 气~。~悱(郁闷)。~慨。~怒。~然。悲~。激~。~恚。公~。义~填膺。~世嫉俗。"]详细解释
tūn hèn
hán hèn
ào hèn
fèn shí jí sú
bēi fèn yù jué
wàn hèn qiān chóu
hèn bù dé
hèn hèn
yǐn hèn
xuě hèn
xiè hèn
jī hèn
cāi hèn
yuān hèn
xiāng shí hèn wăn
gěng fèn
hèn hăi
fèn fā
dào hèn
fèn yì
fèn yù
dǔ hèn
jì hèn
duì hèn
fèn xīng
hèn xiāng jiàn wăn
xiàn chóu gòng hèn
chuí xīn tòng hèn
ài hèn jiāo zhī
xiāng dé hèn wăn
yǔ hèn yún chóu
jiǔ quán wú hèn
shēn wù tòng hèn