支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
狂妄粗鄙。
引清•蒲松龄 《聊斋志异·西湖主》:“多言者洩其事於王妃,妃展巾抵地,大駡狂傖。”
kuángcang ㄎㄨㄤˊ ㄔㄣ
狂妄粗鄙。 清 蒲松龄 《聊斋志异·西湖主》:“多言者洩其事於王妃,妃展巾抵地,大骂狂伧。”
["◎古代讥人粗俗,鄙贱。如 ~俗,~荒。~夫。","◎〔寒~〕见“寒”。"]详细解释
["①本称狗发疯,后亦指人精神失常。如 ~犬。疯~。癫~。发~。~人。②纵情任性或放荡骄恣的态度。如 轻~。~妄(极端自高自大)。~吠(狗狂叫,借指疯狂的叫嚣)。~乱。~野。~躁。~恣。~草(草书的一种,风格狂放无羁)。③气势猛烈,超出常度。如 ~风。~飙。~热。力挽~澜。"]详细解释
qiú mă qīng kuáng
sì míng kuáng jiān
fēng kuáng
chāng kuáng
zhāng kuáng
kuáng xiăng
kuáng tú
kuáng căo
cū kuáng
kuáng yuè
kuáng zhě
kuáng xǐng
kuáng nìng
kuáng gǔ
kuáng jǔ
ruăn kuáng
kuáng huái
chen fù
kuáng diàn
kuáng răng
kuáng mí
kuáng tán
kuáng pǐ
kuáng lì
yú kuáng
kuáng liú
fēng kuáng chàng duō
chen qì
xù kuáng
kuáng săo
kuáng bèi wú dào
hū hū rú kuáng
kuáng gē tòng yǐn
dā xǐ ruò kuáng
cì gōng xǐng kuáng
jiē yú kuáng