支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
狂妄粗鄙。
引清•蒲松龄 《聊斋志异·西湖主》:“多言者洩其事於王妃,妃展巾抵地,大駡狂傖。”
kuángcang ㄎㄨㄤˊ ㄔㄣ
狂妄粗鄙。 清 蒲松龄 《聊斋志异·西湖主》:“多言者洩其事於王妃,妃展巾抵地,大骂狂伧。”
["◎古代讥人粗俗,鄙贱。如 ~俗,~荒。~夫。","◎〔寒~〕见“寒”。"]详细解释
["①本称狗发疯,后亦指人精神失常。如 ~犬。疯~。癫~。发~。~人。②纵情任性或放荡骄恣的态度。如 轻~。~妄(极端自高自大)。~吠(狗狂叫,借指疯狂的叫嚣)。~乱。~野。~躁。~恣。~草(草书的一种,风格狂放无羁)。③气势猛烈,超出常度。如 ~风。~飙。~热。力挽~澜。"]详细解释
xīn xǐ ruò kuáng
fèng kuáng lóng zào
kuáng rè
chāng kuáng
kuáng hōng làn zhà
kuáng fàng
kuáng tú
kuáng biān
kuáng bìng
kuáng cái
yōng kuáng
kuáng chéng
kuáng zhì
cāng sú
qiú mă qīng kuáng
kuáng dú
kuáng jǔ
kuáng yín
kuáng làng
chen níng
kuáng fēng jù làng
kuáng chū
kuáng nú gù tài
yù kuáng
kuáng jùn
yú kuáng
kuáng pā
chǔ kuáng rén
kuáng háo
yáng kuáng
chen yán
kuáng liè
kuáng fàng bù jī
zì liàn kuáng
kuáng nüè
jiē yú kuáng