支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
胡笳吹奏的曲调。亦指边地之声。
引唐•钱起 《送王相公赴范阳》诗:“代 云横马首, 燕 雁拂笳声。”唐•郑愔 《送金城公主适西蕃应制》诗:“下嫁戎庭远,和亲 汉•礼优。笳声出虏塞,簫曲背 秦 楼。”
胡笳的声音。
引明·陆世廉《西台记·第一出》:「浪说野谋能补国,笳声已彻岭头云。」
["①物体振动时所产生的能引起听觉的波。如 ~音。~带。②消息,音讯。如 ~息。不通~气。③说出来让人知道,扬言,宣称。如 ~明。~辩(公开辩白)。~泪俱下。~嘶力竭。④名誉。如 名~。⑤音乐歌舞。如 ~伎(女乐,古代的歌姬舞女)。~色。"]详细解释
["◎〔胡~〕中国古代北方民族的一种乐器,类似笛子。"]详细解释
yǒu shēng yǒu sè
wén shēng xiāng sī
yín shēng
tóng shēng xiāng yìng
yīn lè zhī shēng
wā shēng
shēng yù què qǐ
èr shēng
wú shēng wú xiù
shēng míng
yuàn shēng
fèi shēng
xiāo shēng
chūn shēng
wài shēng
shēng liàng
xiāo jiā
tāo shēng
shēng bǐ
chǔ shēng
shēng kǒu
yī kǒu yī shēng
shēng míng wén wù
huī shēng
róu shēng
shēng yǐng
mín shēng
shēng míng xuăn hè
shēng cái
shēng jiā
wú shēng shǒu qiāng
wú dài zhī shēng
fēng shēng hè lèi
xiāo shēng gē jì
shēng pǔ tú
hú tīng zhī shēng