支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
常在一起以诗词唱和的朋友。
引唐•杜甫 《送王侍御往东川放生池祖席》诗:“东川 诗友合,此赠怯轻为。”元•关汉卿 《单刀会》第二折:“我则待要聚村叟,会诗友,受用的活鱼新酒,问甚么瓦鉢磁甌,推臺不换盏,高歌自摑手。”臧克家 《旅美归来感慨多》:“李瑛 同志,是我器重的一位诗友。”
["①彼此有交情的人。如 朋~。~谊。~情。②有亲近和睦关系的。如 ~邦。~邻。③相好,互相亲爱。如 ~爱。~善。"]详细解释
["①文学体裁的一种,通过有节奏和韵律的语言反映生活,抒发情感。如 ~歌。~话(❶评论诗人、诗歌、诗派以及记录诗人议论、行事的著作;❷古代说唱艺术的一种)。~集。~剧。~篇。~人。~章。~史。吟~。②中国古书名,《诗经》的简称。"]详细解释
xiōng yǒu dì gōng
yǒu qíng
qīng jiāo sù yǒu
shī tú
sōng yǒu
lǐ yì shān shī jí
shī huà
shī xìng
tí shī
chū rù xiāng yǒu
shī tǒng
jié yǒu
kǒu chī shī
xiè yǒu
zhóu shī
diàn yǒu
shī cè
shī shāng
shī chuán
shī qióng
shī qú
găn yù shī
mǐ yǒu rén
shī qiè
shī qín
shèng yǒu rú yún
tóng chuāng hăo yǒu
huí wén shī
zhāng lù wéi yǒu
shī jí jù
yù yǒu jīn kūn
shī yǔ jiǔ
xián shāng fù shī
shī yún zǐ yuē
dù shī hán jí
sài shī huì