支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
谓挥鞭梢作响,使人肃静。皇帝视朝、宴会等用之。
谓挥鞭梢作响,使人肃静。皇帝视朝、宴会等用之。参见“鸣鞭”。
引宋•苏舜钦 《览含元殿基因想昔时朝会之盛且感其兴废之故》诗:“赤案波光卷,鸣梢电尾回。”明•高明 《琵琶记·丹陛陈情》:“月淡星稀, 建章宫 里千门晓。御炉烟裊,隐隐鸣梢杳。”
解释
1、谓挥鞭梢作响,使人肃静。皇帝视朝﹑宴会等用之。
["①树枝或条状物的末端。如 树~。末~。~头。~林。②末尾。如 眉~。收~。③古代奏乐时拿的竿子。④古同“艄”,船舵尾。","①像圆锥体的形状。②柱形物体的横剖面向一端面逐渐缩小的形式。"]详细解释
["①鸟兽或昆虫叫。如 ~啭。~唱。~叫。~禽。鸟~。②发出声音,使发出声音。如 ~响。~奏。孤掌难~。③声明,发表意见、情感。如 ~谢。~冤。百家争~。④闻名,著称:“以文~江东”。"]详细解释
lóng yuè fèng míng
bēi míng
míng hú
míng duò
jī míng jiè dàn
sān shāo mò wěi
shāo gōng
míng bēi
gǔ yuè qí míng
shāo tóu
shāo kōng
gōng shāo
míng biāo
míng dào
yīng míng
míng zhēng
wéi shāo
míng lǜ
míng tiáo
chóng míng zhōng yuè
míng shā
pú shāo
sēn shāo
míng tān
míng jīn shōu jūn
suān míng
fèng míng hè lì
xià shāo tóu
hán míng
què míng yán
míng shé
chán míng shǔ
féi dùn míng gāo
fēi dùn míng kāo
míng qiān jiē xià
míng yàn zhí mù