支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
敲打铜锣。常用以警众、聚众。
引《元史·刑法志四》:“诸军官鳩财聚众,张设仪卫,鸣锣击鼓,迎赛神社,以为民倡者,笞五十七。”郭灿东 《黄巢》第三章七:“王处存 便命鸣锣收军。”
敲锣。
引《三国演义·第一二回》:「今夜初更时分,城上鸣锣为号,便可进兵。」《儒林外史·第四回》:「众回子心里不伏,一时聚数百人,鸣锣罢市,闹到县前来。」
["◎一种乐器,铜制,像盘,用槌子敲打出来。如 ~鼓经(戏曲打击乐各种谱式的泛称)。~鼓喧天。紧~密鼓。"]详细解释
["①鸟兽或昆虫叫。如 ~啭。~唱。~叫。~禽。鸟~。②发出声音,使发出声音。如 ~响。~奏。孤掌难~。③声明,发表意见、情感。如 ~谢。~冤。百家争~。④闻名,著称:“以文~江东”。"]详细解释
jī míng gǒu gēng
yín míng
wā míng gǒu fèi
míng chún
míng biān
jī míng qí shí
yī míng jīng rén
cháo zhōu dà luó gǔ
míng jiā
tí míng
yuān míng
hóu míng
míng qì
hè míng shān
shān míng gǔ yìng
tāng luó
jiàn míng
yú míng
yīng míng qiú shēng
míng shí
míng tuò
shū háng yī míng
míng qí fèng
míng yě shí píng
zhāng luó zhài
xī dàng luó
sī luó
rèn shēn ěr míng
míng huáng
shè míng
cháng míng dōu wèi
rú míng pèi huán
míng zhōng jī qìng
băi niăo qí míng
băi niăo tí míng
jǐng zhōng cháng míng