支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
敲打铜锣。常用以警众、聚众。
引《元史·刑法志四》:“诸军官鳩财聚众,张设仪卫,鸣锣击鼓,迎赛神社,以为民倡者,笞五十七。”郭灿东 《黄巢》第三章七:“王处存 便命鸣锣收军。”
敲锣。
引《三国演义·第一二回》:「今夜初更时分,城上鸣锣为号,便可进兵。」《儒林外史·第四回》:「众回子心里不伏,一时聚数百人,鸣锣罢市,闹到县前来。」
["◎一种乐器,铜制,像盘,用槌子敲打出来。如 ~鼓经(戏曲打击乐各种谱式的泛称)。~鼓喧天。紧~密鼓。"]详细解释
["①鸟兽或昆虫叫。如 ~啭。~唱。~叫。~禽。鸟~。②发出声音,使发出声音。如 ~响。~奏。孤掌难~。③声明,发表意见、情感。如 ~谢。~冤。百家争~。④闻名,著称:“以文~江东”。"]详细解释
zhāo yáng míng fèng
lǘ míng gǒu fèi
lǘ míng yī shēng
gōu huǒ hú míng
wā míng yǐn jiào
míng biān
băi niăo zhēng míng
niăo yǔ chán míng
yăn huā ěr míng
yī niú míng
míng qiān
míng shù
gòu míng
míng áo
míng huán
míng biāo
míng dòng
míng gōng
xiāo míng
míng shēng shàng xià
míng jiàn nà měi
míng jū
yōu yōu lù míng
míng lì
chá luó
chóng fù lù míng
dă shùn fēng luó
pò luó săng zi
míng xiāo
bái fèng míng
fēi dùn míng kāo
míng hè zhōu
lù míng kè
míng qiān jiē xià
dǐng shí zhōng míng
lòu jìn zhōng míng