支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
癫狂。形容举止放荡无节制。
引唐•张籍 《罗道士》诗:“闻客语声知贵贱,持花歌咏似狂颠。”宋•辛弃疾 《唐河传·效花间体》词:“折花去,岸上谁家女,太狂颠。”元•杨讷 《西游记》第四本第十六出:“跟后趋前,莫生狂颠。”清•蒲松龄 《杜子美》诗:“虽固旷达无边幅,毋乃恣肆近狂颠?”
["①本称狗发疯,后亦指人精神失常。如 ~犬。疯~。癫~。发~。~人。②纵情任性或放荡骄恣的态度。如 轻~。~妄(极端自高自大)。~吠(狗狂叫,借指疯狂的叫嚣)。~乱。~野。~躁。~恣。~草(草书的一种,风格狂放无羁)。③气势猛烈,超出常度。如 ~风。~飙。~热。力挽~澜。"]详细解释
["①头顶。如 华~。②最高最初的部分。如 ~末(本末)。山~。③倾倒,跌。如 ~沛。~倒( dǎo )。~踬。~覆。~扑不破。④上下跳动。如 ~簸。⑤同“癫”,精神错乱。"]详细解释
diān sān dăo sì
làng dié kuáng fēng
kuáng qiě
kuáng xiăn
chāng chāng kuáng kuáng
méi diān méi dăo
kuáng xiăng qū
diān dăo hēi bái
kuáng tài
kuáng fàng
kuáng fū
diān duò
qīng diān
huī diān
diān bǒ
kuáng zhì
kuáng gǔ zhī shuō
kuáng jǔ
fēng kuáng
kuáng míng
kuáng lín
diān máo
kuáng fēng zhòu yǔ
bìng kuáng sàng xīn
diān pū bù mó
diān tóu
jiù diān
rè kuáng
kuáng jiē yú
diān yāo
jī diān
lián diān
mèng hún diān dăo
kuáng fàng bù jī
zì liàn kuáng
kuáng mèng