支持模糊查询,支持通配符和拼音查询, 帮助 。
指唐代诗人李绅。
指 唐•代诗人 李绅。
引《新唐书·李绅传》:“﹝ 绅 ﹞为人短小精悍,於诗最有名,时号 短李。”唐•白居易 《代书诗一百韵寄微之》:“笑劝 迂辛 酒,闲吟 短李 诗。”《山静居诗话》引 清•洪简 《自遣》诗:“独行已少 长沮 耦,觅句难齐 短李 才。”
["①落叶小乔木,果实称“李子”,熟时呈黄色或紫红色,可食。如 ~代桃僵(原用“桃”“李”共患难来喻兄弟相爱相助,后喻互相顶替或代他人受过)。投桃报~。~下不正冠(喻要避免不必要的嫌疑)。桃~不言,下自成蹊(喻为人只要忠诚、正直一定会感动别人)。②姓。③通“理”。(①古代狱官,法官。②道理,规律。③惩治。④星名。)"]详细解释
["①长度小,与“长( cháng )”相对。如 ~期。~暂。~促。~途。~命。~讯。~浅。~兵相接。~小精悍。②缺少,欠。如 ~少。~缺。③缺点。如 ~处。护~。取长补~。"]详细解释
lǐ jiāng jūn liè zhuàn
xún duăn jiàn
huān yú xián yè duăn
mù guāng duăn qiăn
lǐ jiā xiá shuǐ diàn zhàn
huà xué duăn xiān wéi
lǐ shuāng shuāng xiăo zhuàn
duăn shì
lǐ zhì
lǐ sī
lǐ lín fǔ
lǐ hè
hù duăn
yù lǐ
duăn hú
duăn gōng
yāo táo nóng lǐ
yán lǐ
duăn cè
sī duăn
lǐ guō xiān zhōu
jiăn duăn
duăn qián
lǐ jiè
duăn jì
duăn zhuàng
ào lǐ
mù lǐ
lǐ táng shè jì
duăn dào ér
diàn yǐng duăn piàn
fú duăn hè cháng
hán fù duăn shí
duăn qī wài zhài
qǔ cháng qì duăn
zăo xiá duăn dí